Hodowla lasu

Głównym celem hodowli lasu jest zachowanie i kształtowanie lasów, z respektowaniem procesów naturalnych i kierunków zmian, natomiast głównym przedmiotem zainteresowania hodowli lasu są ekosystemy leśne pełniące funkcje ochronne, społeczne i produkcyjne (§ 2 pkt.1 oraz  § 3 pkt.1 Zasad Hodowli Lasu). 
Hodowla lasu stanowi dużą część pracy leśników, zadania te polegają na wykonywaniu wszystkich prac koniecznych do założenia uprawy, czyli odnowienia powierzchni, gdzie wcześniej rósł drzewostan oraz pielęgnowania nowego pokolenia lasu. 
Odnowienia możemy podzielić ze względu na sposób ich powstawania czyli na naturalne i sztuczne. 
Odnowienia naturalne polegają na pozostawieniu powierzchni wcześniej posprzątanych i przygotowanych, np. poprzez orkę do samosiewu. Na takich powierzchniach odbywa się obsiew z sąsiadujących drzewostanów oraz z drzew pozostawionych na zrębie tzw. nasienników. Głównymi zaletami odnowień naturalnych jest wyższa odporność siewek na warunki glebowo-siedliskowe, powstały drzewostan jest wielopiętrowy, często siewki pojawiają się już w pierwszym roku co zapobiega występowaniu przesuszania gleby. Odnowienie naturalne w znaczący sposób obniża koszty wprowadzenia nowego pokolenia lasu. Nadleśnictwo Osie od 2019 roku prowadzi intensywne działania w celu zainicjowania odnowień naturalnych. Corocznie na powierzchniach gdzie występują sprzyjające warunki leśnicy typują te pod samosiew. Sposób ten ma jednak kilka ograniczeń, nie może być stosowany na bardzo dużych powierzchniach, konieczne jest wystąpienie korzystnych warunków pogodowych oraz dobry urodzaj nasion. 
W przypadku odnowień sztucznych etap powstawania nowego lasu zaczyna się od zbioru nasion w specjalnie wybranych drzewostanach o najlepszej jakości. Nasiona po specjalnym przygotowaniu są wysiewane w szkółce leśnej, gdzie wyrastają z nich sadzonki. Sadzonki, które mogą być 1-roczne lub starsze (nawet 3- i 4-letnie) są w szkółce poddane przez leśniczego szkółkarza specjalnej opiece i pielęgnacji (odchwaszczanie, nawożenie, ochrona przed szkodnikami, podlewanie itp.). Ze szkółki sadzonki, najczęściej wiosną lub ewentualnie jesienią są wysadzane na uprawach leśnych. Skład i sposób zakładania nowych upraw jest dostosowany do lokalnych warunków siedliska. Staramy się aby uprawy były jak najbogatsze i zróżnicowane gatunkowo.
Z uprawy w przyszłości powstaje nowy, dorodny las. Jednak, aby tak się stało, leśnicy muszą „po drodze" wykonywać wiele prac pielęgnacyjnych.
Najpierw na uprawie (odchwaszczanie, czyszczenia wczesne), potem w młodniku (czyszczenia późne), z kolei w tyczkowinie (trzebieże wczesne), a później w drągowinie i starszym drzewostanie (trzebieże późne). Aby z uprawy powstał stary las, często kilka pokoleń leśników musi się tym lasem opiekować przez 100, a nawet więcej lat.