Wydawca treści Wydawca treści

Hodowla lasu

Hodowla lasu

Stanowi część działalności leśników, polegających na wykonywaniu wszystkich prac koniecznych do założenia i pielęgnowania nowego pokolenia lasu. Hodowla lasu zaczyna się od zbioru nasion w specjalnie wybranych drzewostanach o najlepszej jakości. Są to wyłączone lub gospodarcze drzewostany nasienne.
Nasiona po specjalnym przygotowaniu są wysiewane w szkółce leśnej, gdzie wyrastają z nich sadzonki. Sadzonki, które mogą być 1-roczne lub starsze (nawet 3- i 4-letnie) są w szkółce poddane przez leśniczego szkółkarza specjalnej opiece i pielęgnacji (odchwaszczanie, nawożenie, ochrona przed szkodnikami, podlewanie itp.).
Ze szkółki sadzonki, najczęściej wiosną lub ewentualnie jesienią są wysadzane na uprawach leśnych, czyli powierzchniach powstałych po wyrębie drzewostanu. Skład i sposób zakładania nowych upraw jest dostosowany do lokalnych warunków siedliska. Staramy się aby uprawy były jak najbogatsze i zróżnicowane gatunkowo.
Z uprawy w przyszłości powstaje nowy, dorodny las. Jednak, aby tak się stało, leśnicy muszą „po drodze" wykonywać wiele prac pielęgnacyjnych.
Najpierw uprawie (odchwaszczanie, czyszczenia wczesne), potem w młodniku (czyszczenia późne), z kolei w tyczkowinie (trzebieże wczesne), a później w drągowinie i starszym drzewostanie (trzebieże późne). Aby z uprawy powstał stary las, często kilka pokoleń leśników musi się tym lasem opiekować przez 100 a nawet więcej lat.

 


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Na ratunek pszczołom

Na ratunek pszczołom

20 maja obchodzimy Światowy Dzień Pszczół, ustanowiony przez ONZ z inicjatywy Słowenii. Celem jest podkreślenie znaczenia pszczół dla pozyskiwania żywności i zwrócenie uwagi na zagrożenia dla tych owadów.

 W Polsce występuje blisko 470 gatunków pszczół. W ostatnich latach coraz bardziej zwracamy uwagę na zagrożenia, które powodują ginięcie owadów zapylających. Głównym zagrożeniem dla pszczół jest utrata siedlisk - bazy pokarmowej i lęgowej, następująca w wyniku zmian w użytkowaniu terenu.

W Dzień Ziemi - 22 kwietnia br. leśnicy nadleśnictwa Osie założyli łąkę kwietną dla pszczół. Łąka ma powierzchnię 50 m2, zasiano na niej między innymi: maki, chabry, stokrotki, rumianek, lawendę, wrzosy, dalie, astry i wiele wiele innych gatunków kwiatów przyjaznych pszczołom. W ten sposób tworzy się wspomnianą wcześniej zanikającą bazę pokarmową i lęgową pszczół.

Szacuje się, że w Polsce praca pszczół jest warta ponad 4 mld zł rocznie, przy czym pozyskiwanie miodu to tylko część działalności tych owadów, zapylających krzewy i drzewa, m.in. owocowe.

Dlaczego są one tak ważne?

Pszczoły i inne owady zapylające odgrywają kluczową rolę w naszym ekosystemie. Co trzecia łyżka jedzenia, które spożywamy, zależy od procesu zapylania. W samej Europie od zapylania przez owady uzależnione jest ponad 4000 odmian warzyw. Gdyby owady zapylające zniknęły, dla świata oznaczałoby to katastrofę nie tylko ekologiczną – załamałaby się produkcja żywności.

Jak pomagać pszczołom?

  • Sadzić kwiaty przyjazne pszczołom. Ukwiecać nieużytki. Rośliny dające pszczołom pyłek i nektar kwitną od wczesnej wiosny aż do jesieni, obfitują w różne formy, kształty, kolory i odmiany – wybór jest ogromny!
  • Unikać wysiewu roślin inwazyjnych.
  • Projektując sadzenie roślin, zadbać o to, by kwitły od wczesnej wiosny do późnej jesieni, czyli w terminie, w którym pszczoły potrzebują pokarmu.
  • Nie wypalać traw, łąk ani suchych części roślin. Płomienie niszczą gniazda i lęgi pszczół i innych gatunków zwierząt, mogą być też zagrożeniem dla ludzi.
  • Stosować naturalne nawozy i środki ochrony roślin.
  • Budować schronienia dla pszczół.
  • Zapewnić pszczołom poidełko, wystarczy zwykły płytki pojemnik z wodą.

Te proste, a jakże skuteczne działania mają wielki wpływ na dalsze życie pszczół. Nie bądźmy obojętni, pomagajmy !