Asset Publisher Asset Publisher

Położenie

   Siedziba Nadleśnictwa Osie (obręby: Osie, Warlubie) znajduje się w Osiu przy ulicy Rynek 11 (oddział 246 b w obrębie Osie).

   Nadleśnictwo Osie z obecnym stanem posiadania powstało dnia 1 stycznia 2007r. na podstawie Zarządzenia nr 20 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 30 maja 2006r. w sprawie wprowadzenia zmian w powierzchni nadleśnictw: Dąbrowa i Osie, utworzenia nowego Nadleśnictwa Osie oraz określenia zasięgu terytorialnego nadleśnictw w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu.

Ponadto Zarządzeniem nr 25 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 12 czerwca 2006r. (Zn. spr.: OR-0150-3/2006) zmieniono podstawę prawną Zarządzenia nr 20 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 30 maja 2006r. (Zn. spr.: OR-0150-1/2006).

 

       Zasięg terytorialny nadleśnictwa z podziałem na leśnictwa przedstawia się następująco:

                               

 

Podział na obręby przedstawia sie następująco: 

 

  Województwo kujawsko-pomorskie

     Obręb Osie:

         Powiat świecki

              Gmina Jeżewo: Buczek, Krąplewice (część), Skrzynki (część).

              Gmina Osie: Brzeziny, Jaszcz (część), Miedzno (część), Osie, Radańska,  

                                  Stara Rzeka (część), Wałkowiska.

              Gmina Warlubie: Lipinki (część).

 

     Obręb Warlubie:

         Powiat świecki

              Gmina Nowe: Miasto Nowe, Gajewo Zabudowania, Głodowo, Kończyce,

                                     Kozielec (część), Mały Komórsk, Mątawy, Milewko, Morgi,

                                     Osiny, Pastwiska i Piaski, Rychława, Tryl, Twarda Góra,

                                     Zdrojewo.

              Gmina Warlubie: Bąkowo (część), Komórsk, Kurzejewo, Lipinki (część),

                                          Płochocin, Płochocinek, Warlubie, Wielki Komórsk

 

   Główny kompleks leśny nadleśnictwa zajmuje przeważającą część jego zasięgu terytorialnego, będąc częścią wielkiego kompleksu leśnego Borów Tucholskich.

   Lasy nie stanowiące własności Skarbu Państwa położone są przede wszystkim w pobliżu kompleksów leśnych nadleśnictwa.

 

   Na podstawie porozumień między starostą powiatu świeckiego i nadleśniczym Nadleśnictwa Osie, nadleśniczy sprawować będzie nadzór nad lasami nie stanowiącymi własności Skarbu Państwa na powierzchni ok. 916,00 ha (od dnia 1 stycznia 2007r.).

Dla sprawowania bezpośredniego nadzoru nad gospodarką leśną w lasach niepaństwowych, nadleśnictwo zatrudnia specjalistę Służby Leśnej d/s. lasów niepaństwowych.

 

  Powierzchnia lasów nadzorowanych:

     - powiat świecki (gmina Nowe - część) - ok. 283,00 ha

     - powiat świecki (gmina Osie - część)   - ok. 291,00 ha

     - powiat świecki (gmina Warlubie)        - ok. 342,00 ha

  

          Nadleśnictwo Osie położone jest w północnej części województwa kujawsko-pomorskiego, na terenie Borów Tucholskich i Wysoczyzny Świeckiej.

 

   Siedziba mieści się w miejscowości Osie na trasie Świecie-Czersk, w odległości ok. 25 km od Świecia. Atrakcyjne położenie, z dala od wielkich aglomeracji miejskich, rozwinięta sieć drogowa i kolejowa, dostępna baza noclegowa, gastronomiczna i sportowo-rekreacyjna sprawia, że znajdą tu Państwo doskonałe warunki do uprawiania turystyki i wypoczynku.

 

    Bory   Tucholskie,   w   których   leży   nasze   nadleśnictwo,   to   szczególny  i  zarazem  jeden  z największych kompleksów leśnych w Polsce. Każdy znajdzie tu coś dla siebie - bardzo czyste środowisko, walory turystyczne, możliwości rekreacji i sportu. Sama miejscowość Osie to doskonałe miejsce wypadowe do zwiedzania regionu.

    Według    regionalizacji    przyrodniczo   -   leśnej    lasy   Nadleśnictwa    Osie    położone    są   w  całości w III Krainie Wielkopolsko-Pomorskiej dzielnicy: Bory Tucholskie.

Nadleśnictwo Osie leży we wschodniej części kompleksu leśnego Borów Tucholskich, przeciętego meandrami rzeki Wdy. Jest to największy w Polsce zwarty kompleks leśny.

  Część obszaru leży w dorzeczu Wdy i jej dopływów - Sobińskiej Strugi, wchodząc w skład jednostki wyższego rzędu - Pojezierza Południowo-Pomorskiego.

   Przez nadleśnictwo przebiegają lokalne trasy drogowe ze Świecia do Skórcza i Starogardu oraz z Warlubia do Tucholi i Czerska, jak również linia kolejowa Laskowice - Czersk. Przy linii kolejowej leżą Osie, Tleń, Łążek oraz przystanek Kwiatki. Dojazd PKP do Laskowic umożliwia wyjazd w kierunku Bydgoszczy, Gdańska, Grudziądza i Chojnic, a do Czerska wyjazd na Chojnice, Skórcz, Starogard i Tczew.

 

 

 

Tekst:  Robert Wojnerowicz


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Stop nieetycznym zbieraczom poroża

Stop nieetycznym zbieraczom poroża

Poszukiwanie zrzutów staje się coraz bardziej popularne. Nie ma w tym nic nagannego, o ile zbieracze nie naruszają obowiązujących w lasach zasad, a przede wszystkim nie płoszą zwierząt. Od 23 lutego, Lasy Państwowe przeprowadzą akcję kontrolno-prewencyjną, która ma zapobiegać takim nieetycznym przypadkom.

Poroże to twardy, kostny twór, który noszą samce krajowych jeleniowatych. Ma rolę reprezentacyjną - pozwala demonstrować siłę i możliwości reprodukcyjne. Bywa orężem do walki z rywalami. Po okresie godów w zasadzie przestaje być potrzebne i jest zrzucane. Pozbywanie się poroża i jego odrastanie to coroczny proces. Zbiór zrzutów jest legalny, o ile znaleziono je na terenie lasu gospodarczego, a nie w parku narodowym czy rezerwacie przyrody. Poszukiwacze nie powinni także naruszać zakazów wstępu obowiązujących w lasach. M.in. nie powinni za[puszczać się w młodniki do 4 m wysokości.

Zrzutami nazywamy poroże zrzucane co roku przez zwierzęta jeleniowate – sarny, łosie i jelenie. Te ostatnie pozbywają się poroża właśnie na przełomie lutego i marca. To gratka dla poszukiwaczy. Wielu zbiera je do własnych kolekcji, niektórzy na sprzedaż. Cena zaczyna się od kilkudziesięciu złotych za kilogram, a za największe okazy płaci się dwu-, trzykrotnie więcej. Z poroży wytwarza się oryginalne przedmioty użytkowe i galanterię.

Niestety cześć osób w pogoni za znaleziskami zachowuje się nieodpowiedzialnie. Celowo tropiąc chmary jeleni, zmusza je do ciągłego przemieszczania się. Gruba pokrywa śnieżna, mróz i bardzo ograniczony dostęp do pożywienia to wystarczająco duże trudności dla zwierząt. Zmuszanie ich do ucieczki w takich warunkach, przepędzanie z bezpiecznych i zasobnych w karmę ostoi zakrawa na okrucieństwo.

Zdarzają się przypadki, gdy jelenie wypłaszane są petardami, a chciwy zbieracz „tropi” je quadem. Najprawdopodobniej taka właśnie była przyczyna tragedii w okolicach Ińska w zachodniopomorskim. Wypłoszona chmara przeszło 30 jeleni weszła na zamarznięte jezioro. Lód nie wytrzymał i mimo ofiarnej akcji strażaków 18 zwierząt utonęło.

- To niedopuszczalne, by zwierzęta padały ofiarą zachłanności – mówi Andrzej Konieczny, dyrektor generalny Lasów Państwowych. – Ten przypadek skłonił nas do przyjrzenia się problemowi. W najbliższym czasie Straż Leśna przeprowadzi akcję, którą ma na celu przeciwdziałanie nieetycznym występkom.

Akcja o kryptonimie „Wieniec” (tak określa się poroże jelenia) będzie miała charakter ogólnopolski. Weźmie w niej udział ok. tysiąc strażników leśnych. Będą patrolować szczególnie te okolice, skąd pochodzą doniesienia o nieprawidłowym zachowaniu zbieraczy poroży. Chodzi o egzekwowanie zachowań zgodnych z przepisami. O wsparcie będzie proszona Państwowa Straż Łowiecka i Policja.

 

Celem nieetycznych zbieraczy są przede wszystkim jelenie. Ich krajowa populacja od kilku lat przekracza 200 tys. osobników i jest być może najliczniejsza w historii. Samce posiadają okazałe poroże – jedna tyka może ważyć nawet 5 kg. W trudnych, zimowych warunkach, zwierzęta gromadzą się w duże stada. Tropienie takich chmar na śniegu zwiększa szanse znalezienia zrzutów.

Jednak ciągłe nękanie takich stad nie tylko osłabia i stwarza zagrożenie dla zwierząt. To również potencjalne zagrożenie dla kierowców. Nietrudno o wypadek, gdy na śliską drogę wypadają zwierzęta, spłoszone przez zbieraczy poroży.